ضرورت بازنگری در شیوه های ترویج و پیوند قرآن با زندگی

به گزارش خبرنگار ایکنا، سیدمهدی سیف، مدرس و پیشکسوت قرآنی کشور، در نشست نقد و بررسی نهضت ملی «زندگی با آیه ها» که عصر روز گذشته، 27 مهرماه، با حضور تعدادی از صاحب نظران امور قرآنی و دست اندرکاران این نهضت به میزبانی ایکنا برگزار شد، با اشاره به ضرورت بررسی دقیق ابعاد و شیوه های اجرای این نهضت اظهار کرد: به عنوان معلمی کوچک و سربازی در عرصه فعالیت های قرآنی، لازم است درباره شکل و شمایل این طرح، ابعاد مختلف آن و شیوه اندازه گیری میزان موفقیتش گفت و گو کنیم و ببینیم اساساً از چنین حرکتی چه انتظاری داریم و چگونه می توان کارآمدی آن را سنجید.

وی با تأکید بر اینکه نقد طرح باید در کنار ارائه پیشنهاد های اصلاحی باشد، افزود: پیش از آنکه به جنبه های منفی یک حرکت بپردازیم، می توانیم درباره نقاط قوت آن نیز صحبت کنیم و پیشنهاد هایی برای تقویت و جا افتادن بهتر آن ارائه دهیم. اگر بخشی از طرح ضعیف دیده شده است، باید به دنبال راهکار باشیم تا بتوانیم به اصلاح و ارتقای آن کمک کنیم.

این مدرس قرآن با اشاره به ضرورت آمادگی قبلی کارشناسان برای حضور در نشست های تخصصی بیان کرد: از دوستان در خبرگزاری ایکنا درخواست می کنم پیش از برگزاری چنین نشست هایی، موضوع و محور های بحث را به خوبی برای مدعوین تشریح کنند تا فرصت داشته باشیم درباره آن مطالعه و تأمل کنیم. وقتی موضوع از قبل در ذهن افراد شکل بگیرد، می توانند با آمادگی بیشتری در جلسه حاضر شوند، دیدگاه های خود را سامان دهند و از سخنان سایر صاحب نظران نیز بهره ببرند.

سیف در ادامه با بیان اینکه از منظر آموزشی به نهضت «زندگی با آیه ها» نگاه می کند، به یکی از ابعاد کمتر مورد توجه در ترویج فرهنگ قرآنی اشاره کرد و گفت: یکی از موضوعاتی که باید در این طرح ها بیشتر به آن پرداخته شود، نسبت قرآن کریم با علم و نظام آموزشی است. وقتی از علم صحبت می کنیم، فقط منظورمان یک حوزه خاص نیست؛ بلکه باید از دبستان و دوره متوسطه تا دانشگاه و همه مراکز علمی را در نظر بگیریم. همچنین باید نسبت قرآن را با علوم انسانی و دیگر دانش هایی که در زندگی و جامعه از آنها استفاده می کنیم، بررسی کنیم.

وی با اشاره به دیدگاه های آیت الله جوادی آملی درباره دینی بودن علم تصریح کرد: بار ها از آیت الله العظمی جوادی آملی آموخته ام که علم باید دینی باشد و اساساً علم غیردینی به معنای جدایی علم از دین، تلقی درستی نیست. در این نگاه، نمی توان گفت یک مسئله صرفاً علمی است و ارتباطی با دین ندارد؛ بلکه قرآن باید بتواند با همه زوایای علم و معرفت ارتباط برقرار کند. چنین رویکردی است که زمینه کاربردی و اجتماعی شدن فرهنگ قرآنی را فراهم می کند.

این پیشکسوت قرآنی با بیان اینکه به نظر می رسد این نگاه در برخی برنامه های ترویج فرهنگ قرآن کمتر مورد توجه قرار گرفته است، ادامه داد: باید بررسی کنیم که چگونه می توان قرآن را به عرصه های مختلف دانش و زندگی پیوند داد. گاهی در ذهن ما، برخی ابعاد ترویج فرهنگ قرآنی مغفول می ماند؛ در حالی که نهضت «زندگی با آیه ها» می تواند به ساده سازی، تسهیل و اجتماعی تر شدن این فرایند کمک کند و حلقه های مفقوده موجود را مورد توجه قرار دهد.

سیف در بخش دیگری از سخنان خود با انتقاد از محدود شدن برداشت عمومی از قرائت قرآن به شیوه های رایج در محافل و مسابقات قرآنی اظهار کرد: باید درباره مفهوم قرائت قرآن تأمل بیشتری داشته باشیم. آیا قرائت قرآن فقط همان شیوه قرائت تحقیق و ترتیل است که امروز در مسابقات و مجالس قرآنی رواج دارد؟ ارتباط انسان مسلمان با آیات قرآن می تواند ابعاد گسترده تری داشته باشد و نباید مفهوم قرائت را صرفاً به قالب های متداول محدود کنیم.

وی افزود: همین مسئله درباره حفظ قرآن نیز وجود دارد. آیا حفظ قرآن فقط همان شیوه ای است که در مسابقات قرآنی تعریف شده و مورد ارزیابی قرار می گیرد؟ به نظر می رسد تلقی ما از حفظ قرآن تا حد زیادی متأثر از عرف مسابقات است؛ در حالی که می توان درباره شیوه ها و ابعاد دیگری از حفظ نیز اندیشید و آنها را در مسیر ارتباط بیشتر مردم با قرآن به کار گرفت.

این مدرس قرآن با تأکید بر ضرورت بازنگری در شیوه های موجود قرائت و حفظ خاطرنشان کرد: هم در شیوه های رایج قرائت، به ویژه تحقیق و ترتیل، و هم در الگوی فعلی حفظ قرآن که بیشتر براساس معیار های مسابقاتی تعریف شده است، ظرفیت هایی برای بازنگری وجود دارد. باید این مفاهیم را به گونه ای توسعه دهیم که با زندگی و نیاز های عمومی مردم ارتباط بیشتری پیدا کنند.

وی در پایان با ابراز امیدواری نسبت به امکان تحقق این رویکرد گفت: تصور من به عنوان یک معلم این است که پیوند دادن زندگی با قرآن، کار دشوار و دست نیافتنی نیست؛ بلکه شدنی است، به شرط آنکه عزم جدی برای پرداختن به آن داشته باشیم. گاهی تصور می کنیم چنین کاری بسیار سخت است یا امکان تحقق آن وجود ندارد؛ در حالی که شاید دلیل اصلی، این باشد که تاکنون به صورت جدی و با نگاهی جامع به آن نپرداخته ایم. باید تلاش کنیم همه ابعاد زندگی خود را با عینک قرآن ببینیم و این نگاه را در آموزش و فعالیت های قرآنی توسعه دهیم.

انتهای پیام